دامای آنلاین - بازی استراتژی کلاسیک دو نفره

4.4

امتیاز

144

1/1/1970

چکرز: استراتژی کلاسیک در قالب‌های تازه!

ذهنت رو برای استراتژی تیز کن با چکرز، بازی همیشگیِ گرفتن مهره‌ها و حرکت‌های زیرکانه. روی صفحه‌ی شطرنجی کلاسیک، با یک پیچ و تاب جذاب، حریفت رو غافلگیر کن!

اصول رو قورت بده، حالت‌ها رو فتح کن: اول قوانین اصلی رو یاد بگیر، بعد برو سراغ حالت‌های هیجان‌انگیز مثل Canadian Draughts، Russian Draughts و کلی مدل دیگه! هرکدومشون پیچ‌ و خم مخصوص خودشون رو دارن تا انعطاف‌پذیریت رو به چالش بکشن.
هوشمندانه جلو بزن: با پرش‌های باهوشانه مهره‌های حریف رو بگیر، جلوی پیشروی‌ش رو ببند و با تله‌های زیرکانه، برد رو از آنِ خودت کن.
خودت رو به چالش بکش، دنیا رو به چالش بکش: روند پیشرفتت رو دنبال کن و برای رسیدن به بالای جدول رتبه‌بندی هدف‌گذاری کن. با دوستات یا حریف‌های آنلاین وارد نبردهای استراتژیک نفس‌گیر بشو.
بازی رو مالِ خودت کن: صفحه‌ها و مهره‌های خاص جمع کن، یا قوانین مخصوص خودت رو بساز تا یک تجربه‌ی چکرز کاملا شخصی‌سازی‌شده داشته باشی!

آماده‌ای قدرت فکر استراتژیکت رو توی یه بازی با بی‌نهایت احتمال مختلف محک بزنی؟

چطور بازی کنیم

چکرز یک بازی رومیزی‌ه که گفته می‌شه ریشه‌اش به مصر باستان برمی‌گرده و بعد از اون در سراسر دنیا پخش شده. این بازی معروف یه کلاسیک قدیمیه که قرن‌هاست آدم‌ها در هر سنی سراغش می‌رن و هنوز هم محبوبه. چکرز یه بازی دو نفره‌ است و روی یه صفحه‌ی مربعی با ۶۴ خونه که به صورت یک جدول ۸×۸ چیده شده، انجام می‌شه. هر بازیکن ۱۲ مهره داره که روی خونه‌های مشکی صفحه قرار می‌گیرن. هدف توی چکرز اینه که یا همه‌ی مهره‌های حریف رو بگیری، یا جوری جلوش رو ببندی که دیگه نتونه حرکتی انجام بده. بازیکن‌ها نوبتی مهره‌هاشون رو به صورت مورب روی صفحه حرکت می‌دن و سعی می‌کنن با پریدن از روی مهره‌های حریف، اون‌ها را بگیرن و از بازی خارج کنن. اگر یکی از مهره‌هات به سمت مخالف صفحه برسه، اون مهره «شاه» می‌شه و می‌تونه هم رو به جلو و هم رو به عقب حرکت کنه که حسابی قدرتمندش می‌کنه. بازی یاد گرفتنش آسونه، اما می‌تونه به طرز عجیبی چالش‌برانگیز و استراتژیک بشه، برای همین هم بین بازیکن‌های با هر سطح مهارتی محبوبه و گزینه‌ی عالییه برای بازی با دوست‌ها و اعضای خانواده.

چیدمان اولیه

راه‌اندازی یه بازی چکرز خیلی ساده است. برای شروع، به یک صفحه‌ی چکرز نیاز داری؛ یه صفحه‌ی مربعی با ۶۴ خونه که به صورت جدول ۸×۸ چیده شده. هر خونه یا مشکیه یا قرمز و مهره‌های بازیکن‌ها روی خونه‌های مشکی قرار می‌گیرن. همین‌طور به ۲۴ مهره‌ی چکرز هم نیاز داری که کوچیک و گرد هستن و معمولا در دو رنگ مختلف، دوباره معمولا قرمز و مشکی.

برای چیدن بازی، هر بازیکن ۱۲ تا از مهره‌هاش رو روی سه ردیفِ نزدیکِ خودش که خونه‌های مشکی دارن می‌ذاره. مهره‌ها به صورت یکی در میان چیده می‌شن و دو رنگ روبه‌روی هم قرار می‌گیرن. در نهایت باید سه ردیف مشکی نزدیک خودت کاملا با مهره‌هات پر شده باشن. وقتی همه‌چیز چیده شد، بازی آماده‌ی شروعه! معمولا بازیکنی که مهره‌های مشکی داره، بازی رو شروع می‌کنه. البته می‌تونین تصمیم بگیرین با شیر یا خط یا حتی یه سنگ‌کاغذ-قیچی سریع مشخص کنین کی اول شروع کنه.

چطور ببریم

هدف توی چکرز اینه که یا همه‌ی مهره‌های حریف رو بگیری، یا جوری جلوی حرکتش رو ببندی که دیگه نتونه حرکتی انجام بده. «بستن راه» یعنی وادار کردن بازیکن به حرکتی که باعث می‌شه آخرین مهره‌ش رو از دست بده؛ یه جورایی شبیه مات کردن توی شطرنجه. بازیکن‌ها نوبتی مهره‌هاشون را به صورت مورب روی صفحه حرکت می‌دن، با این هدف که با پریدن از روی مهره‌های حریف، اون‌ها رو بگیرن.

اگر یکی از مهره‌هات بتونه به طرفِ مقابلِ صفحه برسه، اون مهره «شاه» می‌شه و می‌تونه هم رو به جلو و هم رو به عقب حرکت کنه و این، اون رو قدرتمندترین و باارزش‌ترین مهره‌ی بازی می‌کنه. بازیکن‌ها می‌تونن با قرار دادن هوشمندانه‌ی مهره‌هاشون توی خونه‌های کلیدی، راه حرکت حریف رو هم ببندن؛ پایین‌تر این رو با جزئیات بیشتر توضیح می‌دیم. بازی وقتی تموم می‌شه که یکی از بازیکن‌ها همه‌ی مهره‌های حریف رو گرفته باشه، یا حریفش دیگه هیچ حرکتی نتونه انجام بده. بردن توی چکرز احتیاج به برنامه‌ریزی، فکر استراتژیک و توانایی تطبیق با حرکت‌های حریف داره.

قوانین پریدن

پریدن از روی مهره یکی از مهم‌ترین مکانیک‌های بازیه که باعث خارج شدن مهره‌های حریف از صفحه می‌شه. قوانین پریدن ساده‌ان. اگر مهره‌ات دقیقا کنارِ مهره‌ی حریف باشه و خونه‌ی بعد از اون مهره خالی باشه، می‌تونی از روی مهره‌ی حریف «بپری» و اون رو از صفحه خارج کنی.

وقتی از روی مهره‌ی حریف می‌پری، باید روی خونه‌ی خالیِ بعد از اون فرود بیای. این کار می‌تونه برات فرصت‌های تازه‌ای برای پرش‌های بعدی و گرفتن مهره‌های بیشتر بسازه و یه زنجیره‌ی پشت‌سرهم از گرفتن مهره‌ها ایجاد کنه که خیلی هم قدرتمنده.

البته موقع پریدن چندتا قانون مهم هست که باید حواست بهشون باشه:

پرش اجباری. اگر فرصت پریدن داری، مجبور به انجامش هستی. یعنی اگر یکی از مهره‌هات می‌تونه از روی مهره‌ی حریف بپره، باید از همون فرصت استفاده کنی. نمی‌تونی به جاش حرکت دیگه‌ای انجام بدی.
هر بار با یه مهره. هر بار فقط می‌تونی از روی یک مهره‌ی حریف بپری. اگر چندتا گزینه برای پرش داری، باید مسیری رو انتخاب کنی که در نهایت بهترین موقعیت رو برات می‌سازه.
حرکت شاه‌ها. اگر مهره‌ی شاه روی صفحه داشته باشی، می‌تونه هم رو به جلو هم رو به عقب بپره و این یعنی گزینه‌های بیشتری برای گرفتن مهره‌های حریف در اختیارت قرار می‌گیره. شاه‌ها می‌تونن در هر دو جهت، از روی چند مهره‌ی پشت‌سرهم بپرن، در حالی که مهره‌های معمولی فقط می‌تونن رو به جلو بپرن. در بعضی نسخه‌های درافت، شاه‌ها می‌تونن مثل فیل توی شطرنج، چند خونه پشت‌سرهم حرکت کنن.

با ساختن زنجیره‌ای از پرش‌ها و گرفتن مهره‌ها، هم‌زمان که مهره‌های حریف رو کم می‌کنی، مهره‌هات رو هم به جاهای بهتری می‌بری و برتری بزرگی به دست می‌آری. مهمه که همیشه حواست به فرصت‌های پرش باشه و در عین حال مهره‌هات رو طوری بچینی که خودت گرفتار پرش‌های حریف نشی.

مساوی شدن بازی

بعضی وقت‌ها ممکنه بازی چکرز به مساوی ختم بشه. این حالت وقتی پیش می‌آد که هر دو بازیکن دیگه نتونن حرکتی انجام بدن، یا یک چیدمانِ صفحه سه بار دقیقا تکرار بشه. بازیکن‌ها می‌تونن با هم توافق کنن که بازی رو مساوی تموم کنن، یا یه بازی تساوی‌شکن دیگه بازی کنن تا برنده مشخص بشه. وقتی چکرز توی یک تورنومنت بازی می‌شه، اگر در مجموع ۴۰ حرکت انجام بشه و حتی یک مهره هم گرفته نشه، بازی به طور خودکار مساوی اعلام می‌شه.

استراتژی‌های برد

برای اینکه شانس بردت توی چکرز بیشتر بشه، می‌تونی از چند نوع استراتژی مختلف کمک بگیری. البته هیچ استراتژی‌ای برد صددرصد رو تضمین نمی‌کنه. این‌جا یه خلاصه از چندتا از مؤثرترین‌هاش داریم:

مرکز صفحه رو کنترل کن. وسط صفحه مهم‌ترین بخش چکرزه. با کنترل خونه‌های مرکزی می‌تونی دامنه‌ی حرکت حریف رو محدود کنی و مجبورش کنی به حرکت‌های تو واکنش نشون بده. سعی کن از ابتدای بازی مهره‌هات رو به سمت مرکز ببری و تا آخر بازی تا جایی که می‌تونی کنترل اون خونه‌ها رو حفظ کنی.
تهاجمی بازی کن. توی مراحل ابتدایی بازی، بازیکن‌های تازه‌کار معمولا محافظه‌کارتر و دفاعی بازی می‌کنن. اما تو بهتره به حریف فشار بیاری و گزینه‌هاش رو کمتر و کمتر کنی تا فرصت‌های بیشتری برای گرفتن مهره‌هاش به دست بیاری. برای خودت موقعیت‌های قوی بساز و حریف رو وادار کن همیشه در حال دفاع باشه.
همیشه دنبال فرصتِ گرفتن باش. خیلی مهمه که مدام حواست به فرصت‌های گرفتن مهره‌های حریف باشه و براشون نقشه بکشی. مهره‌هات رو طوری بچین که هم گرفتن مهره‌های حریف برات راحت بشه، هم خودت راحت خورده نشی. دنبال ترکیب‌هایی مثل پرش‌های دوتایی یا سه‌تایی بگرد تا چند مهره رو با هم بگیری. همیشه یادت باشه بعد از پرش، مهره‌ات کجا قرار می‌گیره و چه موقعیتی برات می‌سازه.
ردیف شاه بساز. یادت باشه وقتی یکی از مهره‌هات به ردیف آخر سمت حریف برسه، شاه می‌شه. این یه برتری بزرگه، چون شاه می‌تونه از چند جهت به مهره‌های حریف حمله کنه. سعی کن زود توی بازی یه «ردیف شاه» بسازی؛ یعنی چند شاه کنار هم در ردیف آخر صفحه داشته باشی. از اون طرف، می‌تونی تا جایی که می‌شه، مهره‌هات رو روی ردیف آخرِ سمت خودت نگه داری تا جلوی شاه شدنِ مهره‌های حریف رو بگیری.
مهره‌هات رو به هم وصل نگه دار. وصل بودن مهره‌ها یعنی طوری چیده بشن که بتونن همدیگه رو حمایت کنن و در برابر حمله‌های حریف از هم دفاع کنن. سعی کن تا حد امکان مهره‌هات رو نزدیک و پشتیبان هم نگه داری، اما در عین حال اون‌قدر هم فشرده‌شون نکن که با یک حرکت، چندتاشون در معرض گرفته شدن قرار بگیرن. اگر این کار رو خوب انجام بدی، جلوی راه‌های حریف سد می‌سازی و مجبورش می‌کنی جاهای دیگه‌ی صفحه بازی کنه.
به‌موقع قربانی بده. اگر حرکت‌هات رو با فکر جلو ببری، گاهی فدا کردن یک مهره می‌تونه حسابی به نفعِت تموم بشه. چند حرکت جلوتر رو تصور کن تا بتونی حریف رو مجبور به پرش‌هایی کنی که مهره‌هات رو از بازی خارج می‌کنن، اما در عوض تو رو در موقعیت بهتری قرار می‌دن و توی مراحل بعدی بازی شانس برد خیلی بیشتری بهت می‌دن.